به شفاعت اش امید بسته ام
از دوستان شهیدش در کربالی 4 برایمان میگوید.
بی درنگ آه حسرتی می کشد و از شهید حمید قائمی یاد می کند که در شب عملیات کربالی4 آسمانی شده است. پورایران می گوید: شهید حمید قائمی از غواصان با اخالص گردان نوح بود؛ بسیار محجوب ، با اخالص ، مودب و دوست داشتنی و خیلی برای پدر ومادر و بزرگ ترها احترام قائل بود، جوانی با شخصیت و حقیقتا با ایمان بود.وقتی نماز می خواند آن قدر خاضعانه در مقابل پروردگارش می ایستاد که انسان اوج بندگی را در حاالت او احساس می کرد، چنان خشوع داشت که همه ما به حالش غبطه می خوردیم. گاهی از حال و احوال خودمان نسبت به شخصیت معنوی او شرمنده می شدیم.یک روز در جزیره مجنون سه نفری رفتیم کنار نیزارها دور از بچه های گردان کوثر دعا بخوانیم، سرش را به سجده گذاشت چنان با حال منقلب نجوا می کرد و اشک می ریخت که بعد از دعا دیدیم حدود ۵۰ نفر پشت سر ما برای دعا و نیایش جمع شده اند.یادش به خیر، هیچ گاه این رفیق و همراه شفیقم را از یاد نخواهم برد و البته به شفاعت اش امید بسته ام و امیدوارم لیاقت داشته باشم که مشمول شفاعت اش قرار گیرم.شهید حمید قائمی در ۱۵ فروردین 47 در کاشمر متولد و تا قبل از شهادت چند نوبت به جبهه اعزام شد و حتی در آخرین اعزام با وجود ترکشی که در نزدیکی قلب اش جا گرفته بود بازهم خود را به عملیات رساند. او در ۴ دی ۶۵ در عملیات کربالی ۴ به لقاءا… پیوست و به آرزوی همیشگی اش رسید.